Cando canto, canto rabias

Baldomero Iglesias (Mero) (1984) (Frades). Cando canto, canto rabias. [Lagares, Ricardo] [García Sánchez, Cesáreo] [, Florinda] [, Consuelo] [, María]

[img] Audio
MPG_IgBa_0076_011_en_0_09_39_id139.mp3 - Arquivo principal
Dispoñible baixo licencia Creative Commons Attribution Non-commercial.

Descargar (998kB) | Vista previa
[img]
Vista previa
Texto (Letra)
MPG_IgBa_0076_011_en_0_09_39_id139_L.pdf - Material adicional
Dispoñible baixo licencia Creative Commons Attribution Non-commercial.

Descargar (141kB) | Vista previa
Tipo de rexistro: Musical
Feito rexistrado: Evento
Áreas de coñecemento: LITERATURA E DITOS POPULARES > Coplas
Colección: Baldomero Iglesias (Mero)
Compilador: Presedo, Dolores
Informante: Lagares, Ricardo e García Sánchez, Cesáreo e , Florinda e , Consuelo e , María
Lugar de compilación: Frades - Galegos
Data de compilación: 1984
Duración do corte: 1 min.   2 seg.
Soporte orixinal: Casete
Data de dixitalización: 2007
Dixitalizador: Martínez, César
Data da transcrición do texto: maio 2010
Transcritor do texto: De León, Nuria
Referencia do arquivo principal: MPG_IgBa_0076_011_en_0_09_39_id139
Data de depósito: 29 Jul 2015 12:29
URI: http://apoi.museodopobo.gal/id/eprint/139
Datos musicais Refrán
Íncipit textual: Cando canto, canto rabias
Xénero: Desafío
Instrumentación: Voz
Instrumentos: Voz masculina, Voz feminina
Modo de interpretación: Tempo giusto

Notas da recolla

A muller que lles interrompe aos homes constantemente é unha figura coñecida nas regueifas como “lercha” ou “rexoubeira”, que provoca "as pullas" debilitando ao contrario por medio de intervencións que lle fai perder o tono ou ter que abandonar a melodía principiada. Semella ser unha muller atolondrada e que non fai caso, pero que impide o desenvolvemento normal, sobre todo cando os contrarios son ou teñen sona de moi bos.

Persoal do arquivo: Editar elemento